Meivakantie…

Door 20 april 2022Nieuws

Pasen net voorbij en we mogen ons weer verheugen op een paar dagen vrij, wat een luxe…
Voor ons een zeer welkom rustmoment om de verhuizing naar ons nieuwe huis te laten bezinken en het afscheid van ons oude huis te verwerken.
We sluiten 12 fijne jaren af, niet alleen als werkplek, maar vooral ook als gezin.

We hebben onze praktijk aan huis gehad wat heel praktisch was, maar het heeft zeker ook het nodige aanpassingsvermogen van onze kinderen gevraagd.
Het samenzijn, op elkaar afstemmen, rekening houden met elkaar, kortom het was niet niks.
Daar tegenover stond, dat er altijd wel iemand van ons thuis was, samen een boterhammetje eten tussen de middag en er altijd wel vervoer ter beschikking stond.

Zo zie je maar, alles heeft voor- en nadelen, het is maar hoe je het bekijkt en hoe je met de situatie omgaat.
Vaak is dit ook zo in ons dagelijks leven, het ligt in onze aard om ons zelf altijd te vergelijken met de ander. Waarom? Waarom hebben we dat nodig en kunnen we (soms) niet accepteren dat ‘het gaat zoals het gaat…’? Ook dat heeft te maken met de omstandigheden waar je op dat moment in verkeert; de ene keer lukt het wel, de ander keer niet…

‘Acceptatie’ is voor mij sinds Coronatijd een soort van sleutelwoord geworden.
Voorafgegaan met verzet, niet kunnen of willen begrijpen, onmacht…, maar wat levert je dit op?
Frustratie, het kost heel veel energie en soms kan het zich zelfs uiten in lichamelijke klachten die duiden op stress.

De afgelopen periode heb ik veel mooie gesprekken mogen voeren met jongeren die aan het begin van hun volwassenheid staan, een leven proberen op te bouwen en keuzes moeten maken.
En eerlijk? Ik geef het ze te doen… Het is namelijk niet meer vanzelfsprekend dat deuren zich vanzelf openen, maar dat ze moeten vechten voor wat ze willen bereiken en stevig in hun schoenen moeten staan, want dat is wat de ‘nieuwe’ maatschappij van hen vraagt.

Laten we elkaar helpen daar waar nodig is, een oogje in het zeil houden om ons heen, een hand toereiken is soms een klein gebaar en laten we elkaar vooral niet uit het oog verliezen.

Fijne vakantie!

Astrid